بسمه تعالی
مفهوم شناسی محرومیت زدایی
در نگاه معصومین(علیه السلام) اهمیت دادن به محرومین جامعه مشهود است وحتی شاید محبت از سیره ی پیامبر در این زمینه بر خلاف شنیده ها ودیده ها و عرف جامعه ی کنونی باشد.
تنها نوعی از محرومیت مذموم وقبیح است که اهل آن تحت ظلم و سیطره ی ظالم باشند.
بی عدالتی در جایگاه خویش نبودن ارزش ها وضد ارزش ها ست که باعث محرومیت می شود.
در نظام قرآنی خانه داشتن ،پوشاک مناسب وغذاهای گوناگون نه تنها نشانه ی کرامت وبزرگی نیست بلکه تلاش برای داشتن دنیا نیز تقبیح شده است.
قرآن مال را که تفاوت فقیر وغنی است ،فتنه ووسیله ی آزمایش می داند(انما اموالکم واولادکم فتنه).
پس بر ما واجب است که دیدسطحی بین المللی وگروه های بشر دوستانه را نسبت به محرومین کنار گذاشته ،قدمی فراتر نهیم وبا مبانی مکتبی و متعالی ،تلاش خودرا نسبت به محرومین دقیق تر بنگریم.
اگر فقیر پست ومحرومین را ذلیل ندانیم و جایگاه هر کس را به قدر نزدیکی او به خدا وارزش او به تعلیم الهی بدانیم(پابرهنگان ارزش بسیاری پیدا می کنند).
فردای قیامت جمله عباد وذهاد از تقصیر طاعت خود عذر خواهند و حق تعای از فقرا م ومحرومین عذر خواهی کند و می فرماید:
_ای بندگان من ،دنیا را به تو ندادم،نه ازین جهت بود که دنیا به تو حیف بود بلکه از آن جهت بود که تو به دنیا حیف بودی)
اندکی بیاندیشیم
