اولین اردوی فرهنگی دانشجویی ایساربه خوبی و خوشی در بهمن ماه برگزار شد و با خود کوله باری از خاطرات بیاد ماندنی بجا گذاشت.
از این پس در این قسمت دست نوشته های دانشجویان که به رسم یادگاری نگاشته شده اند را ملاحظه خواهید کرد...
هو الحبیب
زائری بارانیم آقا به دادم می رسی
بی پناهم، خسته ام، تنها به دادم می رسی
گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم
ضامن چشمان آهو به دادم می رسی
از کبوتر ها که می پرسم نشانم می دهند
گنبد و گلدسته هایت را، به دادم می رسی
من دخیل التماسم را به چشمات بسته ام
هشتمین دردانه ی زهرا به دادم می رسی
هدی سادات صندید- اقتصاد، علامه طباطبایی (ره)
به نام او ...
شادی هایت را با خود به خلوت خویش ببر
اما غمت را با من تقسیم کن ...
ولی این را بدان پیش از آنکه غمت را با من قسمت کنی من آن را بر دوش دل داشته ام.
باشد که کمک های ناچیزمان
غمی کوچک از دلی بزرگ بر دارد.
محیا علومی -علوم تربیتی، مدیریت آموزشی، شهید بهشتی (ره)
به نام خدای رئوف
عفو فرمودی غلام روسیاه خویش را
گرچه خود هرگز نمی بخشد گناه خویش را
سایه ات را از مدار روسیاهان بر مدار
ماه از شب بر نمی گیرد نگاه خویش را
چشم بر گلدسته ها می دوزم و حس می کنم
کفتری در سینه ام گم کرده راه خویش را
زیارت همگی قبول
و
حرف آخر
اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد
باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود
الهام صارمی زاده -اقتصاد، علامه طباطبایی (ره)
بنام خدا
آرزوهات ویه جا یادداشت کن و یکی یکی از خدا بخواه خدا یادش نمی ره ولی تو یادت می ره ... چیزی که امروز داری آرزوی دیروزت بود.
رویا عربگری -علوم تربیتی، پیام نور
بنام خدا
شاید آنروز که سهراب نوشت « تا شقایق هست زندگی باید کرد » خبر از دل پر درد گل یاس نداشت!
باید اینجور نوشت:
هر گلی هم باشد،
چه شقایق چه گل پیچک ویاس!
تا نیاید گل نرگس زندگی دشوار است...
نفیسه شاهدی،کارتوگرافی، دانشگاه آزاد اسلامی
نازم به ناز آنکس که ننازد به ناز خویش
ما را به ناز ناز فروشان نیاز نیست
تا خدا بنده نوازاست به خلقش چه نیاز
می کشم ناز یکی تا به همه ناز کنم
ایراندخت قربانی سپهر
به نام خدا
با اینکه این سفر به مشهد مقدس با سفرهای دیگر تفاتی فاحش داشت اما زیبا، کوتاه، دلنشین و ماندگار بود و یادگاری های زیبا و ماندگاری برای شخص من به جا ماند. با تشکر از همه...
وحید نجف نژاد،عمران،دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی
