خوارج از جاهل ترین، متعصب ترین، پرخاشگرترین و خشن ترین افراد نسبت به حضرت علی(ع) بودند، که به هیچ وجه حاضر به پذیرش و تسلیم در مقابل سخنان حق امام علی(ع) نشدند. آنها اشکالاتی به حضرت علی(ع) وارد می کردند و امام(ع) با دقت به تمام اشکالات آنها پاسخ می داد. اعتراضات خوارج حدود شش ماه طول کشید و حضرت در مقابل آنها فقط به ارشاد و هدایت آنان میپرداخت. آنها در اعتراضهای خود به هیچ وجه رعایت ادب را نمیکردند و از ناسزاگویی، هتاکی و ... نسبت به امام(ع) خودداری نمیکردند. با این حال حضرت علی(ع) در مقابل آنان در نهایت بردباری و تحمل رفتار میکرد و از هر گونه اقدام خشونت باری که به تحریک احساسات آنها بیانجامد، به شدت پرهیز مینمود و تنها زمانی به نبرد با آنها پرداخت که در مقابل حضرت به جنگ و خونریزی و حرکت مسلحانه اقدام کردند. امیر مؤمنان(ع) در مقابل آنها همانند پدری مهربان در نهایت عطوفت، مهربانی و رحمت رفتار میکرد تا در حدّ امکان آنان را هدایت کند و از گمراهی نجات بخشد و با همین روش توانست دو سوم آنها را جدا کند و تنها با یک سوم باقیمانده مجبور به نبرد شد.
از اقدامات خوارج در مخالفت با حکومت حضرت علی علیه السلام این بود که با حضوردر مسجد و عدم شرکت در نماز، مخالفت خود را اظهار میکردند و هنگام اقامه نماز به دادن شعارهای تند میپرداختند. یک روز که امام(ع) در حال اقامه نماز جماعت بود، عبدالله بن کواء با صدای بلند این آیه را تلاوت کرد": و لقد اوحی الیک و الی الذین من قبلک لئن اشرکت لیحبطنّ عملک و لتکوننّ من الخاسرین؛ (هر آینه به تو و به پیامبران پیش از تو وحی شد که اگر شرک ورزی، عملت تباه می شود و از زیانکاران خواهی بود)
امام(ع) سکوت کرد تا وی آیه را تمام کرد، آنگاه نماز را ادامه داد. با شروع امام(ع) به قرائت ، ابن کواء بار دیگر همان آیه را تلاوت کرد و امام مانند گذشته سکوت کرد. سرانجام پس از اینکه چند بار این عمل تکرار شد امام(ع) این آیه را تلاوت کرد: " فاصبر ان وعد الله حق و لا یستخفنّک الذین لا یؤمنون (صبر کن به درستی که وعده خدا حق است و کارهای افراد غیر مؤمن تو را خشمگین نسازد)
با تلاوت این آیه ابن کواء ساکت شد و حضرت نماز را به پایان رساند.
