نسیم نور

یکی از مهمترین مصائب و بیماری های مهمی که از ابتدای خلقت بشر گریبانگیر او بوده و پس از این هم به وفور می­توان شاهد آن بود، معضل مهم و نابود کننده دروغ است. در واقع دروغ در تمام ادوار و اعصار، یک آفت اجتماعی است که باعث ایجاد بسیاری از پستیها و بدیها می گردد، و از این جهت است که اسلام کذب را یکی از گناهان کبیره شمرده است .

امام سجاد (ع ) به فرزندان خویش می فرمود:  "از دروغ کوچک و بزرگ در هر مسئله جدی و شوخی بپرهیزید، زیرا هنگامی که آدمی در مسئله ای کوچک دروغ گفت ، (به دروغ گفتن) برمسئله بزرگ دلیر می شود" .در دروغ گفتن این خاصیت وجود دارد که آدمی را به سوی گناه و اعمال بد وا می دارد و تمام زندگی آدمی را آلوده می­کند.

شخصی به حضور پیامبر( ص) رسید، عرض کرد نماز می خوانم و عمل منافی عفت انجام می دهم، دروغ هم می گویم! کدام را اول ترک گویم؟! پیامبر( ص) فرمود: دروغ، او در محضر پیامبر( ص) تعهد کرد که هرگز دروغ نگوید. هنگامی که خارج شد، وسوسه های شیطانی برای عمل منافی عفت در دل او پیدا شد، اما بلافاصله در این فکر فرو رفت، که اگر فردا پیامبر( ص) از او در این باره سؤال کند چه بگوید، بگوید چنین عملی را مرتکب نشده است، اینکه دروغ است و اگر راست بگوید حد بر او جاری می شود، بدین ترتیب در رابطه با سایر کارهای خلاف این فکر و سپس خود داری و اجتناب از گناه برای او پیدا شد و ترک دروغ سرچشمه ترک همه گناهان او گردید.

زبانی که با راستی یار نیست                            به گیتی کس او را خریدار نیست

 چو خواهی که بخت از تو گیرد فروغ                             زبان را مگردان به گرد دروغ

دروغگو، به نوعی، شخصی منافق است و اساساً ارتباط تنگاتنگی میان دروغ و دورویی است. در دروغگویی شخص برای بازسازی و توجیه رفتارها و کردارهایش و جلب منافعی تلاش می­کند و می­کوشد تا شخصیت کاذبی را به جامعه نشان دهد . در نفاق نیز عامل اصلی و هدفی که موجب می­شود تا فرد به نفاق گرایش یابد ترس از قدرتی است که می­تواند وی را از منفعتی محروم کند و یا فشاری بر او وارد سازد و او را وادار به امری کند که با باورها و اعتقادات وی سازگار نیست.

/ 0 نظر / 13 بازدید